kaninang nag-online ako totoo talaga yung stat ko na:

my morning starts to shine with teardrops in my eyes

kasi gumising ako na may fresh tears sa cheeks ko...
emo! well... a bit kasi alam ko kung bakit ako umiiyak.
unlike sa laging nangyayari na na-o-autistic yung eyes ko at nagrarandom tear-up... this time my reason na! bobo nga lang... oh well... i'll never be normal.

may dream kasi ako... pero ayoko ikwento dito because
1. bobo siya
2. nakakatawa na nakakahiya
3. uhh, hindi ko rin alam kung magegets ng mga people na hindi close sakin (baka nga kahit yung mga close sakin hindi pa rin nila magets eh :P)
4. hindi ko nga alam kung dapat pa siyang ikwento at all eh :))

nasaktan ako sa dream at apparently totoong napaiyak ako (akala ko sa dream lang ako umiyak :)) ) kahit hindi naman supposedly (or baka akala ko lang na supposedly hindi ako mahuhurt pero mahuhurt talaga ako kasi hindi ko lang tinatanggap)

hahaha... how much more austistic could this day get? oh well... let's find out... play na namin (the tempest na musical! saka nila ianne: romeo and juliet)mamaya! wala lang. :))

masarap kumain ng apple... saka marami akong natutunan ngayong morning pa lang. sana hindi ako ma-emo kagaya kahapon sa practice. sana mabangag ako kagaya nung afternoon. kailangan ko ng volleyball pero nabutas namin siya kahapon.
lc, condolence. T_T

ayun lang... papasok na ako baka patayin pa ako.

~>"i need a boyfriend really bad, are you really bad?"-random keychain sa tickles sa trinoma. :))